Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

Άτιτλα

17/2/2016

Συνηθίσαμε πια να μεγαλώνουμε από την απόρριψη.

Το σώμα μας να αλλάζει από την εγκαρτέρηση.

Τα μάτια μας να υγραίνουν πιο ρυθμικά από το πάθος.

Το στόμα μας να στεγνώνει από την συνεχόμενη παύση.

Συνηθίσαμε πια να αναπτυσσόμαστε μέσα από τη μοναξιά και την κατάθλιψη.

Ο πόνος μας θρέφει μάνα κι όχι τα φαγητά σου.

(Γιάννης Ζαφείρης)

--------------------------------------------------------

17/2/2016

Αφού εμείς δε παίξαμε το συνηθισμένο παιχνιδάκι.

Δε χαμογελάσαμε στα κακοσχηματισμένα σου αστεία.

Δεν αναπνεύσαμε την κάκιστη κολόνια σου.

Δε σε χουφτιάσαμε κρυφά κάτω από το τραπέζι.

Δε σου ζητήσαμε μια νύχτα στα από ώρες αναμμένα σου σκέλια.

Αφού δε παίξαμε το συνηθισμένο παιχνιδάκι.

Πως έγινε και το κερδίσαμε;

(Γιάννης Ζαφείρης)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου