Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Σκόρπια λόγια...

[1]
Ξαπλωμένος πλάγια πάνω στο σκληρό μαξιλάρι
 που τον ενοχλεί,χρόνια τώρα.
Η καρδιά του ξαφνικά σταματάει,κρύος ιδρώτας.
Ξέρει πως ήρθε πάλι εκείνη η στιγμή.
Αυτή που σαν βδέλλα τα βράδια
 κολλάει πάνω του και του ρουφάει
το αίμα με αναμνήσεις ψεύτικων οργασμών
και αγάπης μπερδεμένης
ανάμεσα σε βρώμικα χέρια ξεπεσμένων εραστών
 και χυδαίων δήθεν φίλων.
Μόνιμα ετούτη η γαμημένη στιγμή
να έρχεται δίπλα σου πιστή αγαπητικιά...
Πιστή;
Τι ειρωνεία...

[2]
Ψάχνεις τις νύχτες τους διαδρόμους της ζωής.
Φέρνεις στο νου σου ανθρώπους και εικόνες
απ'τα παλιά.
Μόνο για να νιώσεις πάλι τη ζεστασιά
εκείνη που όταν ήσουν νεαρός ακούμπαγε
στους καχεκτικούς σου ώμους

Όμως θαρρώ πως ξέρεις ότι το παρελθόν
πάντα στοιχειώνει τις νύχτες
του καλοκαιριού και σε οδηγεί σε
κατακλείδες δίχως νίκη.
Βγαίνεις γυμνός,σαν τα παιδιά του πολέμου,
τόσο μόνος,τόσο πολύ αδύναμος...στους δρόμους.

Κάνεις τους υπολογισμούς ,μετράς,ξαναυπολογίζεις
και κάθε σου στιγμή που έχεις ζήσει νιώθεις να είσαι
εσύ αυτός που την αλλοίωσε,σαν ψεύτικο χαρτί
στην εφορία.

Νιώθεις πρόστυχος και αγύρτης,
ένας αλμπάνης της ζωής,του έρωτα
και της φιλίας.

Τις νύχτες νιώθεις νεκρός...έτσι δεν είναι;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου