Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Σκασμός ,σκασμός λοιπόν μιλάει ο υπουργός!



Το έθνος μας απειλείται!
Υπέρ βωμών και εστιών.
Μα πρέπει να συντομεύουμε Εξοχότατε,
μας περιμένουν για το τσάι!
Εν θα ουκ εστί πόνος ου λύπη;

Ένας ζητιάνος ξύνει τ' αχαμνά του.
Ο άγνωστος στρατιώτης κρυώνει στο χιονόνερο;
Ο υπουργός χειρονομεί, μια γριά σταυροκοπιέται.
Κύριε των δυνάμεων!!!
Των δυτικών, βέβαια, δυνάμεων.

Σκασμός ,σκασμός λοιπόν μιλάει ο υπουργός!
Τα γάντια χειροκροτούν,
οι φαντάροι παρουσιάζουν όπλα,
οι τράπεζες χωνεύουν τη λεία τους,
δυο αστυνόμοι τρέχουν.

Ποιος είναι;
Τίποτα, τίποτα.
Ποιος είναι;
Ένας άνεργος λιποθύμησε. Τίποτα.
Μπορεί και να πέθανε. Τίποτα.
Σκασμός!!! Σκασμός λοιπόν μιλάει ο υπουργός!

Πρέπει να εξοπλισθώμεν δια να διασφαλίσουμε
την ασφάλεια του έθνους...
Μακάριοι οι πεινώντες και οι διψώντες;
Ω! sorry! Ε, με συγχωρείτε!
Η ελευθερία της πατρίδας ήθελα να πω;

S. O. S.

Φυσάει, φυσάει απόψε φυσάει.
Τρέχουν οι δρόμοι λαχανιασμένοι, φυσάει
κάτω από τις γέφυρες φυσάει
μες τις κιθάρες φυσάει?.

S.O.S.

Δως μου το χέρι σου φυσάει;
Δως μου το χέρι σου.

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

America Insurrecta
Pablo Neruda
Η γη μας , γη πλατιά ερημιές
πλημμύρισε βουητό, μπράτσα, στόματα.
Μια βουβαμένη συλλαβή άναβε λίγο λίγο
συγκρατώντας το παράνομο ρόδο,
ωσότου οι πεδιάδες δονήθηκαν
όλο σίδερο κι καλπασμό.
Σκληρή η αλήθεια σαν αλέτρι.
Έσκισε τη γη, θεμέλιωσε τον πόθο,
έπνιξε τις φύτρες της προπαγάνδας τους
και λευτερώθηκε μέσα στη μυστική άνοιξη.
Είχε βουβαθεί το λουλούδι της, είχε κυνηγηθεί
το συναγμένος φως της, είχε χτυπηθεί
το μαζικό της προζύμι, των κρυμμένων
λάβαρων το φιλί,
αυτή όμως ξεπετάχτηκε σκίζοντας τοίχους
αποσπώντας τις φυλακές απ' τη γη.
Κούπα της έγινε ο σκούρος λαός.
Παράλαβε το εξοστρακισμένο υλικό
το διάδωσε στης θάλασσας τα πέρατα,
το κοπάνισε σ'αδάμαστα γουδιά
και βγήκε, με χτυπημένες σελίδες
και με την άνοιξη στο δρόμο.
Ώρα χτεσινή, ώρα μεσημεριού,
ώρα σημερινή ξανά, ώρα καρτερεμένη
ανάμεσα στο λεφτό που πέθανε και σ'αυτό
που γεννιέται,
στην αγκαθιασμένη εποχή της ψευτιάς.
Πατρίδα, έχεις γεννηθεί από ξυλοκόπους,
απο τέκνα αβάφτιστα, απο μαραγκούς,
απο κείνους που δώσαν σαν παράξενο πουλί
μια σταγόνα αίμα πετούμενο
και σήμερα θα γεννηθείς και πάλι σκληρή,
μες απο εκεί που ο προδότης και ο δεσμοφύλακας
σε πιστεύανε παντοτινά θαμμένη.
Σήμερα, όπως και τότε, θα γεννηθείς απ' το λαό.
Σήμερα θα βγεις μες απ' το κάρβουνο και τη δρόσι.
Σήμερα θα καταφέρεις να τραντάξεις τις πόρτες
με χέρια κακοπαθιασμένα, με κομμάτια
ψυχής που περισώθηκε, με δέσμες
από βλέμματα που ο θάνατος δεν έσβησε:
εργαλεία φοβερά
κάτω απ' τα κουρέλια, έτοιμα για τη μάχη

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Hasta La Victoria Siempre??



Βλέποντας την εκπομπή του Κουλογλου με θέμα την Κούβα σήμερα χαρηκα, νευριασα, αναρωτηθηκα, θαυμασα…ανάμεικτα συναισθήματα
για μια αρκετά ανάμεικτη Κούβα…

Ο Ραουλ ξεκίνησε όντως της αλλαγές στην Κούβα στο όνομα της επανάστασης
ή είναι μια πολιτική κίνηση προς αποσυμφόρηση της συνεχούς αυξανόμενης
αντίδρασης του κουβανικου λαού; Είναι αυτές οι αλλαγές ικανές να αλλάξουν
προς το καλύτερο την Κούβα ή έστω είναι αρκετές; Σίγουρα είναι ικανές αλλά
και σίγουρα δεν είναι αρκετές. Η Κούβα, εδώ και καιρό, έχει φτάσει σε ένα τέλμα.
Ένα κενό…που είτε θα κάνει το άλμα να το περάσει είτε θα βουτήξει στον κενό.
Θα βουλιάξει όπως είπε κι ο Ραουλ. Είναι το άλμα της αλλαγής! Ξέρω πως η λέξη
τρομάζει πολλούς ειδικά όταν αναφερόμαστε στην Κούβα αλλά αν κάτσουμε και
μιλήσουμε ρεαλιστικά τότε θα καταλάβουμε ότι η αλλαγή είναι η μόνη πηγή
σωτηρίας αυτού του φαινόμενου που λέγεται Κούβα. Το θέμα όμως είναι ότι η
λέξη αλλαγή δε τρομάζει μόνο εμάς που βρισκόμαστε χιλιόμετρα μακριά της
αραγμενοι στον υπολογιστή μας, τρομάζει και την ηγεσία της Κούβας.

Θεωρώ λοιπόν ότι αυτό είναι το λάθος της. Θα σταθω σε κάτι που ειπώθηκε στο
ρεπορτάζ λίγο πριν το τέλος. «Η Κούβα είναι προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει
τον κίνδυνο καταστροφής από έξω, αλλά όχι μια αυτοκαταστροφή». Σε μια
πρόταση όλο το σημερινό πρόβλημα της χώρας του πούρου για μένα…

Η ηγεσία της Κούβας λοιπόν φοβάται να ανοίξει την κάνουλα των αλλαγών
επειδή πιστεύει πως αυτές οι αλλαγές θα «αλλοιώσουν» την επανάσταση
και όσα αυτή πρεσβεύει. Θα μετατρέψουν τον κουβανικο λαό σε άλλον ένα
καπιταλιστικό λαό και την αγορά σε άλλη μια καπιταλιστική μονοπολη…

Εδώ είναι που κάνουν το λάθος για μένα…Ουσιαστικά δεν εμπιστεύονται
τον κουβανικο λαό. Έχοντας ένα από τα καλυτέρα εκπαιδευτικά συστήματα
στον κόσμο εμπλουτισμένα με την ιδεολογία του σοσιαλισμού καθώς και
με την ιστορία των ίδιων τους των παππούδων ο κουβανικος λαός θεωρώ
αδιανόητο να στραφεί σε έννοιες αντίθετες από την ίδια του την κουλτούρα.

Αυτό που πιστεύω θέλει ο κουβανικος λαός είναι ένα ανθρώπινο πρόσωπο,
μια ελεύθερη πραγματικά Κούβα. Δεν είναι η ροκ ο εχθρός, ούτε οι
ομοφυλόφιλοι, ούτε οι bloger και αυτό αποδείχτηκε. Μπορεί ο εχθρός να
χρησιμοποιεί και αυτά τα μέσα αλλά ο Κουβανός μόνο ηλίθιος δεν είναι.

Όπως ανέφερε και ο Κουλογλου η κουβανικη κυβέρνηση χαίρει ακόμα υψηλής
στήριξης από το λαό χάρη σε δυο «τεράστια» θέματα. ΠΑΙΔΕΙΑ και ΥΓΕΙΑ.
Θεωρώ πως η κύρια επιτυχία της επανάστασης είναι αυτά τα δυο! Όταν λοιπόν
ένας λαός από το 1959 έως σήμερα γαλουχείτε με τέτοιες αρχές, με αυτές και
θα πορευθεί. Δε θα τον αλλάξει ούτε το ¨facebook¨ ούτε το ¨youtube¨.

Η ελευθερία της γνώμης, της έκφρασης ακόμα και της άρνησης δεν είναι εχθρική
πράξη και σίγουρα δεν είναι πάντα υποκινούμενη. Σε μια χωρά που έγινε παράδειγμα προς μίμηση για των αγώνα της απέναντι στην τυραγνία η ελευθερία της
έκφρασης θα έπρεπε να είναι φυσικό επακόλουθο.

Πρέπει λοιπόν σιγά σιγά η Κούβα να κάνει βήματα ανανέωσης, ουσιαστικά βήματα όμως. Βήματα που θα δώσουν πίσω την οικονομική αίγλη της Κούβας αλλά και βήματα που θα φέρουν την Κούβα στο 2012.

Όταν οι βάσεις υπάρχουν ότι και να στηρίξεις πάνω σε αυτές στεκεται!!


HASTA LA VICTORIA SIEMPRE λοιπόν…


ΥΓ1: Σίγουρα το κείμενο ούτε γράφτηκε για να ‘σώσει την Κούβα ούτε φυσικά για να την καταστρέψει.

ΥΓ2: Ήθελα να γράψω κι άλλα…επιφυλάσσομαι για ένα πιο νορμάλ κείμενο.