Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Ούτε φαντάροι να ήμασταν...




Με τη ζέστη να βαράει τα κεφάλια μας και τα air condition να έχουν πάρει "φωτιά" άλλο ένα καλοκαίρι λαμβάνει χώρα.Κι όταν είσαι και στη μητρόπολη(ας γελάσω)της χώρας,την Αθήνα,τότε τα πράγματα χειροτερεύουν επικίνδυνα.Σαγιονάρες,αμάνικα λευκά φανελάκια,σορτς,βεντάλιες και άλλα πολλά είναι αναπόσπαστο κομμάτι από την καθημερινότητα του Αθηναίου τους μήνες του καλοκαιριού.

Όμως φέτος με τα όσα γίνονται βλέπουμε κάτι πρωτόγνωρο...taxi γιοκ!!!
Εικόνα που κατά τη γενική ομολογία ευχαριστεί πολλούς.

Στη καθημερινή ραστώνη λοιπόν κι εγώ βουτηγμένος με ύφος ανθρώπου που δούλευε ώρες και κέφι που κοντεύει στο ναδίρ μετράω τις μέρες για τις πολυαναμενόμενες διακοπές όπως και ο περισσότερος κόσμος.

Μαγιό,καφέ ή ποτό,σκιά,μια ωραία παραλία και προπάντων καλή παρέα είναι ο τρόπος να αντιμετωπίσεις τη ζέστη και όσα αυτή προκαλεί.

Φοράμε λοιπόν την καλή μας υπομονή και μετράμε....
....20 + σήμερα....

...ούτε φαντάροι να ήμασταν...


υγ: άντε και ένα δωράκι για να ζηλέψετε

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Είναι όλα όμορφια πια...


Από νωρίς όλα έδειχναν ότι η βραδιά θα ήταν μαγική.Θες που η συναυλία ήταν χωρίς είσοδο(τζαμπατζής χαχα); θες που ο κόσμος έδειχνε από νωρίς την όρεξή του;θες που συντροφιά μας είχαμε ένα γεμάτο φεγγάρι; ; Όποιο και να ήταν από όλα αυτά
όταν πηγαίνεις σε μια συναυλία με τους: Χνάρια,Sadahzinia,BD Foxmoor και Jamoan είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο το συναίσθημα που θα νιώθεις μόλις τελειώσει και το τελευταίο τραγούδι.

Έτσι κατά τις 9 ανηφορίσαμε στο θέατρο Πέτρας για ένα ακόμα ραντεβού μας με το Low Bap.Εκεί,προσωπικά,με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη.Δεν ήταν άλλη από το μεγάλο ποσοστό νεολαίας που είχε συγκεντρωθεί.Κι όταν σε συναυλία Low Bap βλέπεις τόση νεολαία ένα αίσθημα ελπίδας σε πλημμυρίζει.Σε λίγη ωρίτσα το μικρό θεατράκι είχε γεμίσει(δεν άργησε να βγεί και η γνώριμη πια ανακοίνωση που προέτρεπε,λόγω πολυκοσμίας,να μην ανέβει κι άλλος κόσμος στην κερκίδα και έχουμε άλλα....Δε χωρνάμε μωρ' μάναμ(που θα λέγανε και στο χωριό μου)!

Πάνω λοιπόν στις πρώτες κουβέντες κλείνουν τα φώτα και τα Χνάρια
κάνουν την εμφάνιση τους στο stage.
Η αλήθεια είναι πως τα Χνάρια ήταν ένας ισχυρός λόγος της δικής μου παρουσίας εκεί μιας
και δεν είχε τύχη να τους δω ποτέ live.Η παρέα των Brak,Onaxis και DJ Moya μας βάλανε κατευθείαν στο νόημα με κομμάτια από την καινούργια τους δουλειά που έχει το όνομα:
''Στην εποχή της απομόνωσης''.
Κομμάτια δυνατά με φλογερό και κοινωνικό στίχο που χαίρεσαι να τα ακούς από νέα παιδιά.Σίγουρα είναι ένα σχήμα που έχει να δώσει πολλά στο Low Bap.

Λίγο πριν τα Χνάρια πουν το τελευταίο τους τραγούδι,στην σκηνή έκαναν την εμφάνισή τους η Sadahzinia,ο BD Foxmoor και ο Jamoan.Μετά τον αναμενόμενο ενθουσιασμό τα Χνάρια έκλεισαν το
ν ''κύκλο'' τους δίνοντας την σκυτάλη στην ''παραμυθού'' της παρέας,τη Sadahzinia.

Μόλις η Γιολάντα (Sadahzinia) πήρε το μικρόφωνο στα χέρια της και με την συνοδεία των BD Foxmoor και Jamoan μας ταξίδεψε στις δικές της μαγικές ιστορίες,στους δικούς της παράξενους και μακρινούς τόπους.Κι όταν έχεις και ένα φεγγάρι σαν το χθεσινό από πάνω σου τότε το ταξίδι στους παραμυθένιους στίχους της Sadahzinia γίνεται ακόμα πιο ξέγνοιαστο.

Ξεκινώντας με τραγούδια από τον καινούργιο της δίσκο με όνομα: ''Σάρμα'' αλλά και κομμάτια από την υπόλοιπη δισκογραφία της απογείωσε τη βραδιά και με ανάγκασε για ακόμα μια φορά να παραδεχτώ την ικανότητά της στο χιπ-χοπ.

Ο κόσμος είχε όρεξη και αυτό φάνηκε στην ''τρέλα'' ορισμένων να δώσουν ένα ακόμη χρώμα στη νύχτα ανάβοντας καπνογόνα σε αρκετά τραγούδια της Γιολάντας.

Η Sadahzinia άλλωστε όντας από τους πιο παλιούς στη παρέα του Low Bap ξέρει καλά να ανεβάζει τον κόσμο με τα τραγούδια της.Τραγούδια γεμάτα ιστορίες που όπως και στα παραμύθια της έχουν να σου περάσουν και να σε διδάξουν πολλά ειδικά σε εποχές όπως αυτές που ζούμε.

Στο τέλος καταλήξαμε,με τον ξάδερφό μου,σε κάτι που είδη το γνωρίζαμε.Η Sadahzinia δίνει άλλο αέρα στη φάση...

Τελευταίοι αλλά όχι και χειρότεροι(last but not least κατά τους Άγγλους) εμφανίστηκαν ο BD Foxmoor και ο Jamoan δηλαδή το ολοκαίνουργιο σχήμα La Bruja Muerta.Μια μίξη μπαλάντας και beat σε συνδυασμό με όμορφους στίχους γραμμένους από τον BD Foxmoor.Το πρώτο τους cd βγήκε πριν λίγους μήνες και έχει είδη κερδίσει αρκετούς φίλους μέσα σε αυτούς και εγώ.

Τραγούδια ήρεμα,μοναχικά που μπαίνουν αμέσως μέσα σου και σε κάνουν να ανακατέψεις για λίγο τον εαυτό σου και τις σκέψεις σου.Σιγοτραγουδώντας λοιπόν τα τραγούδια τους έκλεισε ακόμα μια όμορφη βραδιά παρέα με τη ''φωτιά'' όπως αρέσκονται να λένε όσοι ανήκουν σε αυτή την παρέα που ονομάζεται Low Bap!!!

Ραντεβού πάλι στο θέατρο Πέτρας στις 10 Σεπτέμβρη για το live των Active Member!

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Κάθε τόσο,χρόνια τώρα...

Αλήθεια τι είναι αυτό που μας κάνει κάποιες στιγμές να ξεφεύγουμε,να νευριάζουμε,να αγανακτούμε;
Σίγουρα δεν είναι ένα στιγμιαίο,νωπό συναίσθημα. Είναι κάτι που γαλουχεί τε,μεγαλώνει καιρό τώρα μέσα μας,ώρα με την ώρα,μέρα με τη μέρα,χρόνο με το χρόνο.
Κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. Όσο πιο πολύ ζεις μέσα στη κοινωνία,δίπλα της και δε κλείνεις τα μάτια όπως προτείνει η εποχή,τόσο περισσότερο το αίσθημα του θυμού είναι αυτό που ακολουθεί τη σκέψη σου.

Όμως το ερώτημα που κάνεις δε "στέκει" που λένε...

Γιατί,γιατί έχουμε φτάσει ως εδώ;

Εσύ ξέρεις!
Εσύ έχεις την απάντηση!

Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι στις ρεμούλες που κάνεις ή βλέπεις στη δουλειά σου και όχι μόνο.
Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι σε κάθε λογείς βόλεμα,δικό σου ή δικών σου,στο σχολείο,το ΤΕΙ-ΑΕΙ,το στρατό,τη δουλειά ανεξαρτήτως του τομέα ικανότητα,μόρφωση κτλπ.
Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι στην αστυνομική βία που μέρα με τη μέρα χειροτερεύει,πολλές φορές με κάλυμμα τυχόν "εθνικές" προσπάθειες όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι στον αμερικάνικο τρόπο ζωής που σου λανσάρουν υιοθετώντας τον με συνέπεια να χάνεις την ταυτότητα σου παίζοντας το όμως ακόμα ελληνάρας.
Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι και τρως αμάσητα όσα σου πουλάνε στην TV αλλάζοντας τη λογική σου σε όλα
Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι στην ξενοφοβία και το ρατσισμό μικραίνοντας ακόμα πιο πολύ τον εαυτό σου πασάροντας παράλληλα σε άλλους τα προβλήματα που μόνος σου έχεις δημιουργήσει
Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι στη μονόπλευρη και πολλές φορές ψεύτικη ιστορία που μαθαίνεις στο σχολείο κλείνοντας τα αυτιά και αγνοώντας όσους προσπαθούν να σου ανοίξουν τα μάτια
Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι στις προκαταλήψεις που σου "περνάει" η εκκλησία πατώντας πάνω στην θρησκεία σου χωρίς να βάζεις καθόλου το μυαλό σου να το σκεφτεί
Κάθε τόσο,χρόνια τώρα λες ναι στη ψήφο που σου ζητάνε όσοι σε κοροϊδεύουν κάθε μέρα,παραμυθιάζοντάς σε με ακόμα μεγαλύτερα ψέματα

Κάθε τόσο,χρόνια τώρα καταστρέφεις και πουλάς
τα όνειρα και το μέλλον των παιδιών της χώρας σου
και όχι μόνο..


Ε πες και κάνα όχι βρε αδερφέ!!!!

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

Καλά Ταξίδια

Καιρό τώρα είχα φέρει στο νού μου την ιδέα να κάνω κι εγώ ένα προσωπικό ιστολόγιο μέσα στο οποίο θα βρίσκουν στέγη σκέψεις,ιδέες,εικόνες,μυρωδιές και ότι άλλο βρίσκεται στο ανάποδο κεφάλι μου.

Ξεκινάμε λοιπόν το μοναχικό μας ταξίδι και που ξέρεις μπορεί να βρεθούμε συνοδοιπόροι στην αναζήτηση του άφτερου γέρακα,της ευτυχίας...