Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Λόγια της μέθης

Βρήκες ποτέ σε ένα μπαρ
έναν άντρα;
Ένα ποτό κι αυτός.
Ένα ουίσκι κι αυτός.
Δυο κόσμοι,μια διαφυγή.
Ένας τρόπος να βγάλει τα μέσα έξω...

Μη ξεγελιέσαι...
Θα τον βρεις σε κάθε μπαρ.
Κάθεται μόνος στην άκρη,
μην ενοχλήσει.
Ένα,δυο ποτά
κι αυτό είναι όλο.
Όλη η ζωή του
δυο ποτά.

Η μάνα κι η γυναίκα.

Μόνος ακόμα.
Στεγνός από συντροφιά,απλός.

Τον έπιασες ποτέ με το βλέμμα σου
στην άκρη του μπαρ;

Εκεί είναι ζωντανός
ακόμα περιμένει το βλέμμα σου,
την ανάσα σου,τη λέξη σου.
Μη τον αφήνεις.
Δεν είναι δα το ισχυρό όπως νομίζεις.
Το αδύναμο είναι...
Για αυτό δε μιλά,
δε πράττει.
Κι είναι γυμνός.
Έτσι που να τον βλέπουν όλοι,
γνωστοί και ξένοι.
Κλαίει...γεμίζει δάκρυα
για αυτά που έχασε
για αυτά που δεν έδωσε.
Δε τον νοιάζει ποιος θα κοιτάξει.
Του αρκεί η πρίζα στον απέναντι τοίχο.
Η πρίζα "δέχεται" τον κάθε ένα.
Όποιον έχει να της προσφέρει την ενέργεια που χρειάζεται.

Μη ψάχνεις να βρεις στα λόγια μου συνοχή.
Δεν υπάρχει!
Δεν συμβαδίζει με τις νόρμες σας η γραφή μου.
Όπως και η ζωή.
Όλα ανάποδα μέχρι να το πάρεις γραμμή.
Όλα νωπά μικρέ.

Δεν είμαι εδώ για συμβουλές.
Ψαχ'τες αλλού.
Εδώ περαστικός νούμερο δυο χιλιάδες κάτι.
Μόνο που έχω να σου πω,
να αγαπάς κουφάλα.
Κι ας φοβάσαι!
Αγάπα κι ας φοβάσαι!
Δε θα κερδίσεις στο λέω εγώ.
Μα ποιος κερδίζει ρε μαλάκα;
Μόνο αυτός που λέει ψέμματα κερδίζει.

Και να το κυνηγήσεις ακούς;
Κυνήγα το,πιάσ'το και πάλι από την αρχή.
Δεν είναι σταθερό,
είναι ζωντανό,κινείται,ζει.
Κι εσύ μαζί ακολουθείς,κατάλαβε το.

Η αγάπη κερδίζει στο διηνεκές, να το ξέρεις!
Αγάπα, αγάπα μέχρι το τέλος
και μη μετράς.
Ο χρόνος δε προβλέπεται για σένα αδελφούλη και το ξέρεις.

Για αυτό σου λέω,
ΑΓΑΠΑ!

Γιάννης Ζαφείρης
(Άρτα 8/2/2018)

Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Σημεία καιρών

Άνθρωποι φάρα δυσωδία
ψευτιά η μόνη σταθερή
παλεύουν στη λάσπη τα στοιχεία
χτικιό πιο θα ονομαστεί.

Θεέ μου γιατί να μη με γέννας
χαζό κι απατηλό μαζί
να κείμαι αργός στα θεωρία
στου καναπέ τη διαδρομή.

Τηλεκοντρόλ,κοντρόλ αηδία
πίσω εμπρός η λογική
κι όσο εμπρός πατάς κομβία
τόσο πιο πίσω πάει αυτή.

Πάμε τραγούδα μου ραγιά μου
ψηλά ο σταυρός κοντή η ψηλή
δικτάτορα θέλεις γιακά μου;
μας λείψαν τα μηδέν πολύ.

Αχ δόλιε Ρίτσο μου μπαμπά μου
η ρωμιοσύνη σου μικρή
μικραίνει όλο τα όνειρα μου
και τη γενιά μου θάβει ορθή.


Γιάννης Ζαφείρης
(Πειραιάς 20/1/2018 )

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Γένος Χριστού 17'

Περπάταγες στους δρόμους της Αθήνας
και γέμιζαν τα μάτια σου εκτάρια βαθιάς ανυπαρξίας.

Ανάμεσα στο αποχαυνωμένο πλήθος
που περνούσες
πλανόδιοι πωλητές και γυρολόγοι
φτιάχναν μια κάπως θαλερή του νου εικόνα
που από χρόνια τώρα αγνοούσες.

Κι είχανε γίνει τόσο κέρινοι οι ανθρώποι
που άλλη μια μέρα λίγο ακόμη τους μισούσες.


Γιάννης Ζαφείρης
(Αθήνα 29/12/2017)