Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Αχ εγώ μου

Αχ  εγώ μου κουρασμένο
της ζωής τ' απωθημένο ψάξε,ρώτησε
μπας και ανοίξεις τα στραβά σου
κι αποδιώξεις τον νταβά σου
που σ'αρρώστησε

Αχ εγώ μου μοιρασμένο
σε φοβίες κλειδωμένο
πουν τα νιάτα σου
να σου δείξουν την θωριά σου,
τα μπορώ,τα τσάγανά σου
τα βαρβάτα σου.

Ένα σώμα οπτασία
μια ψυχή στα θεωρία
να κοιτά
πως περνάει η ζωή του
μες τα όχι και τα μη του
να γερνά

Αχ εγώ μου δουλεμένο
στα χωρίζουμε μπλεγμένο,
απροσάρμοστο
μένεις,φεύγεις,συνεχίζεις
κι ότι έχτισες γκρεμίζεις
δυσανάγνωστο

Αχ εγώ μου κομπλεξάρα
πως να νιώσεις την λαχτάρα
του ελεύθερου,
έφτιαξες την θεωρία
ενός εαυτού παρία
μονίμως δεύτερου

Γιάννης Ζαφείρης
(Γιάννενα 24/11/17)

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Πολλή φασαρία

Πολλή  φασαρία,
Πολύς θόρυβος.

Αν αναλογιστεί κανείς πως θα μαστε,
φθηνές φωτογραφίες
πάνω σε ακριβοπληρωμένο μάρμαρο.

Γιάννης Ζαφείρης
(Γιάννενα 19/11/2017)

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Βήματα

Τα βήματα μας έχουν ήχο,μ'ακούς μικρή μου;
Έχουνε χρώμα,έχουν ανάσα
τραβάνε ευθείες,χαράσσουν δρόμους.
Τα βήματα μας είναι ταυτότητα.
Μ'ακούς μικρή μου;
Σχέδιο σε χαρτί τα βήματα μας,εικόνα,αναγνώριση,σινιάλο...
Αλλιώς το σήμερα,αλλιώς το αύριο...
Κάθε σήμερα ένα κουρασμένο αύριο
και κάθε χθες παρών ζεστό.
Μ'ακούς μικρή μου;
Μ'αναγνωρίζεις;
Δίπλα στους κάδους απορριμμάτων νιαουρίζω,
ανάβω καντηλάκια σε καρμανιόλες,
φιλάω γερμανικά σε άδειες ιδέες,
σκεπάζω πρόσφυγες,
κρεμάω το σώμα μου σε περιοδικά.
Φωνάζω πλάι σε ταχείες
να ξεπεράσει η φωνή μου το ουρλιαχτό τους.
Μ'ακούς μικρή μου;
Η φωνή μας μικρή μου,
εντοιχισμένα κόμπλεξ.
Η φωνή μας μικρή μου,
καταπιεσμένοι έρωτες.
Μ'αναγνωρίζεις τώρα;
Τα βήματά μας;
Τα βήματα μας μικρή μου,
Εμείς.
Μ'ακούς;
Τα βήματα μας οι άλλοι.
Μ'ακούς μικρή μου;
Τα βήματα μας εμείς μέσα στους άλλους.

Γιάννης Ζαφείρης
(Γιάννενα 12/10/2017)