Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Χέρια

Κάποια χέρια είναι σπίτια
που διαμένεις  μέσα τους.

Αιώνιος επισκέπτης.

Έχουν πάντα μια πόρτα ανοιχτή
κι ένα ζεστό δωμάτιο να κουρνιάσεις
όταν γυρνάς σ'αυτά δαρμένος και βρώμικος.

Κάποια χέρια Ξένιος Δίας

Κάτσε,πιες,φάε,πλάγιασε...
Κι έπειτα μας λες ξένε ποιος ο προορισμός σου.

Γιάννης Ζαφείρης
(Γιάννενα 19/9/2017)

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Ο φύλακας του ρολογιού

Πλάι, στο μικρό στενάκι
γυρτος πότε πότε εμφανιζοτανε
ο φύλακας του ρολογιού.
Και βάδιζε σέρνοντας
τα ισχνά του πόδια
ως να σήκωνε μ'αυτα
όλης της γης το βάρος

Φάνταζε τόσο μόνος
και τόσο σκυθρωπός
που έλεγες πως τούτος δω ο άνθρωπος
με μυριάδες κακουχίες έχει βγάλει τη ζωή του
και χίλια δυο βάσανα έχει επωμιστεί.

Τον συμπονουσες τότε ως τα βάθη
και ξεχναγες πως του το δω το τομάρι,
τότε που ο λαός επειναγε και μάζευε
απ'το δρόμο σάπια λαχανικά,
έτρωγε με χρυσά κουτάλια,
κλέβοντας απ'τους νεκρούς
πολύτιμα κατοχικά δελτία.

Έχουνε βλέπεις μια μαγεία τα γηρατειά
να μετατρέπουν και τα πλέον σιχαμερά ανδρείκελα
σε δύστυχους-καλους γεροντους.

Γιάννης Ζαφείρης
(Γιάννενα 31/8/2017)

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Για αυτό σου λέω...

Και ξέρεις κάτι ρε φίλε;
κοντεψαμε να βρούμε την ευτυχία
και την αφήσαμε,
χύσαμε την καρδαρα πες το όπως θες...

Αυτό ομως μας κάνει ανθρώπους κατάλαβες;;
Αυτό το γαμημενο το λάθος...

Αυτό είναι πού ψάχνουμε και στους άλλους...
την αδυναμία, το απαλό, το χνουδαλο...
Να ρθει και να ακουμπήσει το δύσμορφο εγώ μας να πάρει χρώμα και δροσιά να γίνει ων να περπατήσει...

Γιατί μόνο μέσα απ'τους άλλους ζούμε να το ξέρεις είτε σαν όνειρο, είτε σαν θύμηση...

Για αυτό σου λέω αν τυχει και με δεις ξανά ευτυχισμένο τραγουδησε το μου στ'αυτι να το νοησω.


Γιάννης Ζαφείρης
(Βουργαρέλι 17/7/2017)